Frank Furedi: kinderen als =?windows-1252?Q?eco=96verklikkers?=

Subject:	Frank Furedi: kinderen als =?windows-1252?Q?eco=96verklikkers?=
Date:	Sun, 10 Jan 2010 14:34:01 +0100

http://www.dagelijksestandaard.nl/2010/01/08/frank-furedi-kinderen-als-eco%E2%80%93verklikkers/

Jan 8th 2010 Hans Labohm

De Groene Amsterdammer publiceerde onlangs een artikel van Frank Furedi,
getiteld: ‘Een dieet van paniekverhalen. Hoe onze kinderen
eco–verklikkers worden’. Daarin beschreef hij hoe klimaatactivisten de
angst van kinderen steeds vaker misbruiken om het gedrag van volwassenen
te veranderen.

Citaat:

"Het is een oude en jammerlijke gewoonte om kinderen te socialiseren
door hen bang te maken. Het doel van die socialisatie–door–angst is
tweeledig. Ten eerste: ervoor zorgen dat kinderen zich conformeren aan
de waarden van de angstzaaiers. Ten tweede: de kinderen gebruiken om het
gedrag van hun ouders te beïnvloeden of althans in te perken.

Toen ik in Hongarije op school zat werden we om de haverklap
gewaarschuwd voor de vele bedreigingen waaraan ons glorieuze regime
blootstond. Ik herinner me ook dat we werden aangemoedigd onze dwalende
ouders te onderhouden over de mooie waarden die onze dappere, wijze
leiders uitdroegen. De Grote Broers van de jaren veertig beschouwden
kinderen als hulpmiddelen voor morele chantage en sociale controle. Nu,
in de 21ste eeuw, denken angstzaaiers op dezelfde manier over kinderen
en misbruiken ze hun natuurlijke belangstelling voor de wonderen des
levens om een boodschap van schril klimaatalarmisme uit te dragen."

"Als je wilt weten hoe dat werkt, bekijk dan de officiële openingsvideo
van de Kopenhaagse top over klimaatverandering.
Het vierminutenfilmpje getiteld, ‘Help alstublieft de wereld’,

http://www.youtube.com/watch?v=NVGGgncVq-4

opent met vrolijk lachende en schommelende kinderen. Een plotselinge
regenbui dwingt hen om te schuilen. De boodschap is helder: het klimaat
bedreigt onze levenswijze. Dan wordt er gesneden naar een jong meisje
dat met angst om het hart ziet hoe de ene tv-omroeper na de andere
melding maakt van aanstaande milieurampen. Daarna zien we hoe het meisje
ingestopt in bed zoetjes ligt te slapen met haar teddybeer in de armen.
Het volgende moment stappen we in haar nachtmerrie. Ze staat in een
akelig verschroeid landschap, ze kijkt bang en wanhopig; de verdorde
aarde scheurt opeens open, in doodsnood zoekt ze beschutting bij een
verre, eenzame boom. Ze laat haar speelgoedbeer vallen in een pas
ontstane kloof en klampt zich gillend en schreeuwend vast aan de boom.
De video eindigt met groepen kinderen die ons toeroepen: ‘Help
alstublieft de wereld.’ De conclusie ligt voor de hand."

Lees verder http://www.groene.nl/2010/1/een-dieet-van-paniekverhalen

En dát voor de Groene Amsterdammer! Dan moet er toch ècht wel wat aan de
hand zijn.

--
Henk
Meet het leven niet af aan hoe vaak we ademhalen maar aan de momenten
dat we ademloos zijn.